10 شاهکار ادبی که ناتمام ماند
10 شاهکار ادبی که ناتمام ماند
10 شاهکار ادبی که ناتمام ماند در زیر فهرست ده کتاب ناتمام می آید.

10 شاهکار ادبی که ناتمام ماند در زیر فهرست ده کتاب ناتمام می آید. ای کاش نویسندگانشان کمی بیشتر زنده می ماندند : 

1: راز ادوین رود – چارلز دیکنز

چارلز دیکنز در هنگام مرگ، در 1870 ، 58 ساله بود و در نیمه ی کار نوشتن آخرین رمانش: راز ادوین درود. با مرگ دیکنز راز ناپدید شدن اسرارآمیز درود تا ابد ناگفته باقی ماند. خیلی ها سعی کردند سرنخ هایی را که نویسنده از خود به جای گذاشته کنار هم بگذارند، با این حال آخرین اثر چارلز دیکنز همچنان در فهرست رازهای ناگشوده است.

2: اصل لائورا – ولادمیر ناباکوف

ولادمیر ناباکوف عقیده داشت که هر کتاب نیمه نوشته باید پس از مرگ از بین برود. اما اصل لائورا، آخرین اثر وی، پس از مرگش در سال 1977 از بین نرفت. اثر در صندوق امانات یک بانک نگهداری می شد و پسر ناباکوف قصد داشت آن را منتشر کند. سرانجام اثر در سال 2009 منتشر شد. اثری ناتمام درباره‌ی کهنسالی و پیچیدگی های عشق، به خوبی ثابت می کند که آرزوی از بین بردن اثر ناتمام نویسنده ای که کتابی چون لولیتا را در کارنامه دارد هرگز نباید برآورده شود.

3: عشق آخرین تایکون – اسکات فیتزجرالد

اسکات فیتزجرالد در پایان زندگی پیچیده، قابل توجه و خلاقانه ی خود برحواشی هالیوود متمرکز شده بود. شاید به نظر برسد که چنین کاری در سطح شخصیتی چون فیتزجرالد نیست، اما مطمئنا این تمرکز الهام بخش آخرین اثرش بوده است. پیش از مرگش در سال 1940 موفق شد هفده فصل از سی فصل در نظر گرفته شده ی کتاب عشق آخرین تایکون را تمام کند. اثر یک سال پس از مرگ نویسنده به دست دوستش، ادموند ویلسون، منتشر شد.

4: بیگانه ی اسرارآمیز – مارک تواین

مارک تواین تا زمان مرگش، 1910، سه نسخه ی متفاوت از این اثر تهیه کرده بود. متاسفانه هیچ کدام به پایان نرسید. اما زمینه ی بدبینی تواین نسبت به سازمان های دینی در هر سه مشهود است. شش سال پس از مرگ نویسنده نسخه ای از اثر منتشر شد که ظاهرا از به هم چسباندن تکه های سه نسخه تهیه شده بود. تواین که در طول عمر خود موجب مباحث و جدال های بیشماری شده بود ادامه ی جدال ها را به پس از مرگ کشید.

5: پودل اسپرینگز – ریموند چندلر (و روبرت ب. پارکر)

فیلیپ مارلو یکی از چهره های شناخته شده ی ادبیات است. کارآگاهی سخت کوش، پیچیده و عمیق که شخصیتی اسطوره ای برای عصر جدید سینما محسوب می شد – نقشی که همفری بوگارت آن را به خوبی ایفا کرد. مرگ ریموند چندلر، آفریننده ی این شخصیت، در سال 1959 با نوشته شدن هشتمین کتاب از این سری همزمان شد. اما در صدمین سالگرد تولد چندلر، رابرت ب. پارکر، نویسنده ی رمان های کارآگاهی، با کمک یادداشت های چندلر و چهار فصل نوشته شده اثر را کامل کرد.

6: ویر از هرمیستون – رابرت لوئیس استیونسون

رابرت لوئیس استیونسون را بیشتر با عنوان نویسنده ی کتاب جزیره ی گنج می شناسند، اما وی در زمان مرگ بر روی اثری کار می کرد که احتمالا می توانست تبدیل به شاهکار عمرش گردد. ویر از هرمیستون رمانی حماسی است که داستانی در زمان جنگ های ناپلئون، یعنی اوایل سده ی 19 روایت می کند. اثر بر زندگی، خانواده، عشق و روابط اجتماعی آرچی ویر تمرکز دارد. اثری از دزدان دریایی و گنج های گمشده در این اثر نیست.

7: برج عاج – هنری جیمز

آمریکای در حال مدرن شدن، در پایان سده ی نوزدهم، مواد خام فراوانی برای نویسندگان فراهم می کرد. هنری جیمز یکی از آن نویسندگان است، که با اشارات ادبی و رئالیسم موجود در آثارش اکنون به عنوان یکی از بهترین منتقدین عصر خود شناخته می شود. برج عاج نیز چنین کتابی است – داستان ثروت های بی نهایت و نتایج به بار آمده از این ثروت در دو خانواده و به وجود آمدن طبقات صنعتی – با مرگ جیمز در سال 1916 اثر ناتمام ماند، اما یک سال بعد منتشر شد.

8: باغ عدن – ارنست همینگوی

با اینکه همینگوی کار بر روی باغ عدن را در 1946 آغاز کرد، اثر در زمان مرگش، پانزده سال بعد، همچنان ناتمام بود و تا 25 سال بعد نیز همچنان منتشر نشده بود. رمان داستان زوج جوانی است به نام های دیوید و کارتین بورن. در ماه عسل بورن ها عاشق ماریتای زیبا می شوند، در نتیجه زنجیره ای از رویدادهایی ناخوشایند در پی این اتفاق رخ می دهد. خود اثر 800 صفحه است و در زمان انتشار مورد بازبینی و حذف هایی قرار گرفت که موجب ناراحتی دوستداران همینگوی گشت.

9: شاه رنگ پریده – دیوید فاستر والاس

دیوید فاستر والاس پیش از خودکشی در 46 سالگی، در سال 2008، یکی از آینده دار ترین و خلاق ترین نویسندگان آمریکا محسوب می شد. کتاب شوخی بی پایان، منتشر شده در 1996، یکی از رمان های بزرگ آمریکایی نام گرفت. سال بعد از آن کار بر روی اثری را آغاز کرد که تا زمان مرگ همچنان در حال نوشتنش بود. شاه رنگ پریده اثری است چند لایه و پیچیده که بر زندگی روزانه و ویژگی های انسان بودن تمرکز می کند. والاس 500 صفحه از آن را نوشته بود که به گفته ی خودش تنها یک سوم اثر را در برمی گیرد.با این حال پس از ویرایش و بازبینی در سال 2011 منتشر شد.

10: نخستین انسان – آلبر کامو

در سال 1960، آلبر کامو در حالی در حادثه ی رانندگی کشته شد که مشغول نوشتن احتمالا رئالیستی ترین و شاید شخصی ترین اثرش بود. نخستین انسان داستانی است بر اساس کودکی کامو در الجزیره، و بررسی منتقدانه ی شرایط کلونی سازی، روابط خانوادگی و سیاست، و در ضمن همه ی این ها تجربیات اصیل کودکانه. دختر آلبر کامو نسخه ی دست نویس اثر را بازنویسی کرد و سرانجام آن را در 1994 به چاپ رساند.     

 

captcha