سبک‌های انتخاب و انتصاب مدیران
سبک‌های انتخاب و انتصاب مدیران
می توان دو سبک اصلی برای انتخاب یا انتصاب مدیران هر سازمان تصور نمود؛ این دو سبک به دو جنبه حیاتی برای اداره سازمانها اشاره دارند.

 

می توان دو سبک اصلی برای انتخاب یا انتصاب مدیران هر سازمان تصور نمود؛ این دو سبک به دو جنبه حیاتی برای اداره سازمانها اشاره دارند.

الف) سبک مبتنی بر تجربه

در سبک مبتنی بر تجربه فرد از بدو شروع به کار در سازمان برای احراز شغل مدیریت استخدام می شود. برای دستیابی به این مقصود افرادی جذب سازمان می گردند که دارای تحصیلات در رشته های مدیریت با گرایش ویژه آن سازمان باشند. سپس فرد با صبر و حوصله پله های ترقی را طی می کند و از مدیریت یک واحد کوچک بسوی مدیریت کلان سازمان سیر می کند. فقط افرادی می توانند مدیریت کلان سازمان را در دست بگیرند که از تجربه کاری بالایی برخوردار باشند؛ این افراد معمولان دوران آخر خدمت خود را سپری می کنند ومعمولان نسبت به سایرکارکنان مسن تر می باشند. در این سبک معمولاً مدیر با احتیاط گام بر می دارد. گامها حساب شده و با پیروی از اصول شناخته شده صورت می پذیرد. بنا بر این انتظار می رود برنامه ها کمتر با شکست رو برو شوند.

 

 

ب) سبک مبتنی بر ریسک

در این سبک همانند سبک قبل بر تسهیلات دانشگاهی تأکید می شود، اما افرادی در رأس هرم سازمانی قرار می گیرند که با ارائه یک نظریه تحول گرا در صدد تغییری توسعه مدار هستند. این افراد کسانی هستند که با ایده ای نو در دانشگاه شاخص شده و به عنوان افرادی تحول گرا خود را مطرح می کنند. به واقع آنها نظریه پردازان مدیریت نوین هستند. در این سبک به این افراد اجازه داده می شود که نظریات علمی خود را عملی سازند. این افراد معمولان جوان می باشند. به نظر می رسد این افراد مسئول شکست یا موفقیت سازمان و برنامه بوده و نسبت به تحقق اهداف احساس مسئولیت بیشتری دارند.

 

  برخورداری از تجربه و داشتن توان ریسک پذیری به تناسب از جنبه های اساسی مدیریت سازمانی است.

علاوه بر آنچه گفته شد در انتصاب و انتخاب مدیران شیوه های دیگری نیز مرسوم است:

1-  انتخاب بر اساس رأی اکثریت کارکنان.

2-  انتصاب بر اساس روابط سیاسی و باندی.

3-  انتصاب بر اساس روابط قومی، قبیله ای و خونی و رفاقتی و ...

 

به نظر می رسد انتخاب و انتصاب های اخیر در بیشتر موارد بر اساس شایستگی نبوده و می تواند دلایلی غیر از شایسته سالاری داشته باشد(در این صورت می تواند به عنوان یک آفت تلقی گردد). این دلایل را می توان به سه دسته کلی تقسیم نمود:

1 - عوامل شخصیتی (کاریزمای فرد مورد نظر).

2- درون سازمانی(مانند: خواست اکثریت کارکنان و ...).

 3- عوامل برون سازمانی (مانند: فشار گروههای سیاسی، افراد ذی نفوذ، روابط خونی- فامیلی و ...)

captcha