در پرتو حماسه عاشورا
در پرتو حماسه عاشورا
عصرعاشورا، حسین(ع) چون تنها ماند، در پرتو تابش آفتاب، درآینه شفاف کربلا نگریست و برچهره غبارآلود و لب‌های خشکیده‌اش غنچه رضا شکفت.

چه این حاصل عمر او بود که اکنون به ‌بار می‌نشیند؛ و عاشورا را نماد آزادگی و انسانیت می‌کند. ساعاتی دیگر وعده خداوند به پیامبرانش، از آدم تا خاتم، محقق می‌شود. حسین در خون خود می‌غلتد تا ثارالله نمود عینی داشته ‌باشد.

وانگهی عصر عاشورا شروع نهضتی بزرگ بود که بارسنگین شهیدان را بر دوش می‌کشید و این‌بار طلایه‌دار زینب(س) بود. او بود که پیام عاشورا را یکباره با بانگی رسا به گوش تاریخ رساند و ترنّم دلنواز بزرگ‌ترین درس پروردگار را که: نماز، آینه عبودیت است، آزادی، آینه انسانیت و عدالت، آینه حکومت صالحان در زمین؛ و تا همیشه تاریخ، اینچنین است؛ نماز ظهر عاشورا در اوج پلیدی خاموش‌‌شدگان ابدی تاریخ خوانده‌شد. روح عارفانه حسین(ع) در کنار آن حماسه سترگ، ‌چه خوش جلوه دلباختگی را به نمایش می‌گذارد و حسین (ع) پیش‌تر در میعادگاه عرفات این نوا را سروده بود: تو خود دلیل خودی وجود تو را به آیت چه نیاز؛ چگونه مخلوق تو را یارای نشان دادن تو هست. تو در ارکان این عالم، ثابت و استوار، نمایانی.

و آزادی این هدیه بزرگ الهی که حسین(ع) پیش‌تر در مکتب علی (ع) آموخته‌ بود: بنده کس مباش که خدا تو را آزاد آفرید؛ و چه سهمگین فریاد «هیهات من الذله» بر گونه اعصار طنین‌انداز می‌شود، که هرگز چون حسین، آزاده، باچون یزید، نابکار، کنار نخواهد‌آمد. و عدالت این اصل عزیز و واجب سترگ الهی که شاید دلیل اصلی خروج او بود. چگونه می‌توان در سایه حکومتی ظالم آسایید. دور بادا رحمت خدا از طاغوتیان؛ این پسماند‌های احزاب و حذف‌کنندگان قرآن و بازیچه‌های شیطان و تحریف‌گران کلام حق و خاموش‌کنندگان فروغ سنت و دین. این چه حکومتی است که نه‌تنها در برابر ستمگران نمی‌ایستد که خود دست به چپاول می‌آلاید. و فریاد حسین (ع) بر کسانی‌که عالمند و مماشات می‌کنند: حق ضعیفان را شما ضایع کردید؛ شمایان (با مماشات و سکوت) به ستمگران اجازه دادید تا از موقعیت شما سوءاستفاده کنند و مردم را برده خود سازند...؛ و اگر چنین شد: «انالله و اناالیه راجعون، بر اسلام والسلام، اگر چون یزیدی بر آن حکومت کند.»

و این درس تاریخ‌ساز مکتب علی(ع) است که عدالت یعنی زندگی، و این چه زیستنی است که خفت‌بارترین مردمان بر آن حکومت کند. چنین است که عاشورا، پیوستگاه جاویدان حق، پرستش، عدالت و آزادی شد تا همیشه تاریخ، مثل حسین با مثل یزید بیعت نکند، عاقبت نیندیشد و تن نیاساید و در برابر ستم سر فرود نیاورد.

captcha